Zapalenie mięśnia piszczelowego tylnego


Mięsień piszczelowy tylny leży w głębokiej warstwie grupy tylnej mięśni goleni. Swój przyczep początkowy ma na górnej części błony międzykostnej i brzegach międzykostnych kości goleni, biegnie przyśrodkowo w dół, gdzie w bruździe kostki przyśrodkowej stabilizuje go troczek zginaczy. Mięśnień kończy się na powierzchni podeszwowej guzowatości kości łódkowatej, klinowatej przyśrodkowej i na podstawach kości śródstopia II – IV. Mięsień piszczelowy tylny odpowiada za odwracanie i przywodzenie stopy oraz za zginanie jej podeszwowo.


Głównym powodem zapalenia jest nabyta pronacja stępu, powodująca rozpłaszczanie łuku podłużnego stopy, długotrwałe chodzenie czy bieganie w nieprawidłowym stereotypie pracy, podrażnia ścięgno. Pacjent nie jest w stanie wykonać wspięcia na palce, bądź robi to z bólem i nieprawidłowo. Przy ruchu można wyczuć trzeszczenie.


Objawowo zapalenie mięśnia piszczelowego tylnego charakteryzuje się bólem w okolicach kostki przyśrodkowej i wewnętrznej części stop. Bolesna może być także wewnętrzna krawędź goleni – kilka centymetrów nad kostką przyśrodkową. W początkowym okresie ból może mijać po rozgrzewce, z czasem jednak może uniemożliwić podjęcie jakiejkolwiek aktywności ruchowej. W diagnozowaniu pomocne może być badanie USG lub MRI. Przewlekła niewydolność mięśnia, będzie powodowała rozciąganie i osłabianie mięśnia a tym samym pogłębienie płaskostopia i obniżanie łuk podłużnego stopy. Złe funkcjonowanie stopy będzie natomiast wpływało na biomechanikę całego organizmu, a długofalowo może wpływać na powstanie bocznego przyparcia rzepki, zespołu pasma biodrowo – piszczelowego czy choćby ból biodra.


We wczesnym etapie, poza terapią tkanek miękkich, reedukacją stereotypu pracy stopy, wystarczające powinno być okładanie lodem i podparcie łuku podłużnego wkładką ortopedyczną, najlepiej supinującą – odtwarzającą oś pracy stopy. Przy długotrwałych przeciążeniach można wspomóc się leczeniem farmakologicznym NLPZ.